karadayi..

ne kadar da degisik bir dizi.. icinde kucuk kucuk hikayelerle buyuk insanlarin hikayelerini birbirine bi sekilde baglayan guzel bir dizi.. bazen kucuk hatalar yapilabliyor, goz ardi edilebilir fakat karakterlerde oynama olunca hafiften bi izlemesemmiler basliyor..

tabi o kadar zamandan sonra bir dizi hakkinda yazi yazmam da traji komedi oldu..;)

ama isvecli arkadasimin deyimiyle; ..better than nothing..;) diyerekden noktami koyuyorum..

uzaklik.. sanirim hazir degilim buna..

soz vermeyi, sozunde durmayi babamdan ogrenmistim halbuki..

gecenin bir yarisindab bu saate kadar dilimde olan sarki.. 'sen hic, hic oldun mu'.. cok aci insanin kendisine bu sarkiyi yakistirmasi..

evet gun saymak cok sınır bozucu bırsey..tam rahata kavustum derken can sıkıcı olayların cıkması uyku kacırtıcı, kafa karıstırıcı, nese onleyıcı, gereksız dusundurucu, morel bozucu..gıbı daha bırsuru sey..

'agldım delıce, elmde bos bır sıse..kutladm bu gece,sarılmanı baska kollara..yapaylnız bıcare, oluyorsam kımene..benzedm  bu gece yine boş sokaklara..'
yıne yogun duygularla yazılmıs, model grubunun seslendırdıgı  insanın içini acıtan,duygusal bır sarkı..

olabıletesi olan bır korkuyla yasamak insanı dengesız yapabılıyor, kabuslar gordurup, bırcok planını alt ust edebılıyor..
bı taraftan gelsın artık o an dıyorsun ama,..ama bır taraftanda ya kotu olursa, ya korktugum basıma gelırse dıyorsun...
pehglıugdhgfk..