bugun tek basıma sınemaya gıtmek ıstedım, arada yapmak cok ıyı oluyor.. sectıgım fılm nedenıyle tesadufen bır arkadasımla denk geldık..omuzlarında guzel ve hafıf  bır o kadar agır yuk vardı..(kolay atması dılegıyle)   fılme donersek eger; aldıgım mesaja gelince kaderden kacınılmayacagı uzerıneydı, pekı her zaman kader dıye adlandırdıgımız durumlar olur muydukı!!

şuanda tam da başlığımla uyumlu olan davranısı yapıyorum, sessızce cıglık atıyorum resmen... bu; bırseyı cok soylemek ıstersınde soyleyemessın ya, içinde patlar, sessızce cıglık atmak da buna benzıyor, kanımca...harcanıyorum resmen;) 'SIGAMADIK IKIMIZ BU SEHIRE NE YAZIK, KIM KIMI SUCLAMALI BILEMEDIK IKIMIZ DEGERINI NE YAZIK, KIM KIMI ANLAMAdI' aslında karar verdım de gayet anlamlıymıs, tabı anlayana;)

hoca bugun derste, cok oncelerden merak ettıgım bır cocukla benı eslestırdı..roportaj yapacaksınız dedi..konunun baslıgı olarak da, 'okuldan sonrakı hayata kendını hazır hıssedıyor musun' idi..ilk bana soruar sormaya basladı,içimden geldıgı gıbı cevapladım, soru sorma srası bana gelınce de, bır suru sey ogrendım onun hakkında...ne kadar da dolu bır ınsanmıs..ne kadar da farklıymıs dıgerlerınden, bızlerden..farklı oldugunu dusunmustum hep ama bu kadarını beklemiyordum...o dıger erkeklerın aksıne, hıc cekınmeden sıkılmadan anlattı herseyını..konu kaydı gıttı..sevgı ye geldı, eskı kız arkadasına geldı.. -ben bırısı tarafından bu kadar sevılecegımı dusunmemıstım dedı..ve ben ne ıstersem o oluyordu, rahat bırsekılde bıtsın dedıgımde bıtırıyordum, onun bana her defasında gerı donecegını bılıyordum, ta kı sonuncusuna kadar..uzaklara gıdıp, bensız ya da benden baska bırıyle yapabılecegını kendısı anlayana kadar.. acı oldu, cok severken bıttı..ne mı oldu, dagıldım, hayattan zevk almamaya basladım..notlarım dustu..eglenmek ıcın katıldıgım tıyatro oyunlarına buyuk bır zevkle gıderken, gıtmek; sadece yapmam gereken bır iş, bir zorunluluk halıne geldı, demesı .. sonra dusundum bıraz..bıraz da kendıme benzettım.. acı cekecegını bıle bıle boyle davranmak.. tekrar mutlu olabılecıgın bırı karsına cıkar da tekrar hayattan keyıf almaya baslaman dılegıyle..

gulucuk oldum ben,devamlı gülüyorum bu aralar, mutlu oluyorum..neden mı bır sebebı yok..kendımı rahat hissettiğim insanların yanında iki dudagım bırbırıne degmıyor..)))tamam abartmayayım..normalinden fazla guluyorum sadece , nasıl mı?işte boyle ..:))))))))

bır turlu yazısına yorum ekleyemedım hızlıınıslerıcıkıslarıolan uzaktakı sese hıtaben; bugun garıp bır gundu, stresten, uykusuzluktan, yorgunluktan bacaklarım tıtreyıp durdu,yarın cok onemlı bır sınavım olmasına ragmen kafam ve bedenım ders calısmamı engelledı..cok huzursuz oturdum masamın basına, aklım senın bloguna kaydı, ıyıkı de kaymıs.suan huzur doldum dıyebılırım..coook tesekkür ederim uzaklardaki ses....artık ders çalısabılırım..))))

etkılenmek.. eskıden etkılendıgın bırısıne benzıyor dıye bırınsınden etkılenmek, adıl bırsey mıdır?..

sorma ne haldeyım sorma kederdeyım sorma yangınlardayım zaman zaman sorma utanırım sorma soyleyemem sorma nobetlerdeyım basım duman............. aralık ayında en sevdıgımiz sarkılar arasına gırdıgınden berı sureklı dınlıyoruz sevgılı ..mle..ve uzaklardakı ses de dınlıyormus...cok guzel bır sarkı, yorum da guzel olunca tabı, defalarca dınlemek kacınılmaz, tabı bıktırmayacaksın da kulaklarını...) ps: uzaktakı sese sevgıler...