gecenin bu saatinde uykun kacar..
instagramda oyalanirsin..
karsina hakan altug cikar..
ve derki:
eger gercekten seviyorsa arayacaktir,
eger aramayiyorsa
eger aramiyorsa;
zaten hicbir zaman sevmemistir arkadaslar
herkes rahat olsun... der
nokta.

az evvel km lerce uzaktaki arkadaşımla görüntülü konuştuk..
ne olduysa müzik mırıldanmaya başladık derken, pc den şarkıyı açtım..
bianda el kol hareketleriyle ritme ayak uydurmaya çalışırken, Duman çıktı karşıma
kendimi yatağın üzerinde kafamı sallayıp, zıplarken buldum..
tabi karşımdaki deli durur mu!
başladık çılgınlar gibi dans edip, zıplamaya..
gulmeye, geçmişteki anılara daldık gittik..
o kadar enerji dolmama rağmen, kamerayı kapatırken; tekrardan mesafeyi hissetmemle birer damla dökülüverir bu bedendeki gözlerden..

aaahhhh..
mesafeler..
biri gider amerikaya
biri gider göynük e
diğeri ise izmir e..

demekki ben de sevdiklerimle böyle  sınacakmışım..
ne yapalım,
bir 'kader' kelimesi, yine yeniden,buraya böyle güzel yakışabilirdi..

yoga yapmak..

ilk zamanlar zor geliyordu hatta çoğu zamanda komik..
başlarda mantra dinlerken kendimi tutamayıp kıkırdamalarım, sonralarında ise; kendim eşlik etmeye çalışmalarım..
ne güzel günlerdi.. bana katkıları çok oldu.. sadece bedenimle değil ruhuma dokunması..
çook teşekkür ediyorum burdan yogi hocama..
tekrar buluşmak üzere..

2016..
2017..
bit artık..

arkadaş vurgunu..en kazığından..

iflas vurgunu.. en ağırından..

ilk sevgili oluşu ve bu ilişkiyi yönetememen en ağırından..

arkadaş yoksunluğu.. en ağırından..

can kaybı.. en ağırından..

olumsuzlukların rutin hale dönüşmesi agırlığı..

insanlar neden böyle her zaman kötüyü hatırlıyoruz..neden neden neden..

hep kötüden mi beslenmeliyiz..

ki bugün ki düğünde yaşananlar ne kadar kötü de olsa, bir sürü yaşanan güzellikler..

ölüm..
en ağırı, en acısıymış..
hasta yatağında üç ay bekledikten sonra hem de
canım babaannem, atamız, hükümet kadınımız, köyümüz, vatanımız, tek büyüğümüz..

geride kalan sağlarla ayakta duruyorsun,
ha bir de arkadaşlarınla, gerçek dostlarınla..
seni hergün soran Allahın ispanyoluyla..
hayat işte..
bir gün varız bir gün yokuz..

guvenmemek...
guvenmeye calismak..
guvenip bir iliskiye baslamak...
devam ettirememek...
tekrar denemek...
hayal kirikligi yasamak..
hem de koca bir hayal kirikligi.. oyleki su saate kadar beni ayakta tutan uzuntuye donusturmesi..
yazik..