eylül..........

sana çok şey yükledim..

babamın doktoru...

yıllar sonra dört duvarlı bir varlığa sahip olmak.. ve buna sevinememek..............

pandemiden sonra salon sporuna başlamak.. hem de hocadan özel ders ile..

işle ilgili sorumlulukları azaltmaya devam etmek...

yeni mottalar üzerinden gitmek; değer gördüğün yerde kal... gibi 

tam bu sebepledirki; uzaklardakinden uzaklaşmak....gibi... ve de arkadaş, akraba temizliği..

uzunncaaaaa hatta yıllar sonra hayaller kurmak...

kısa vadedekiler; haftanın iki günü yüzüp iki günü hocayla spor yapmak...

motor ehliyeti almak, hatta iki gün sonra kayıt oluyorum bak..

insanlara haddini bildirmek...

babamın dr işleri bittikten sonra; ayvalıkta deniz kenarında 10-15 günlüğüne bir ev kiralamak ya da yakın arkadaşımla karavan kiralayıp koy koy gezerek, uzaktan çalışarak uzaklaşmak...

arkadaşlarımın tavsiye ettiği insanlarla görüşmek..

uzun vadedekiler; üzerine düşünüp yazacağım..

uzaklardaki üzerine çok kafa yorup üzülüp kırılıp üzerine de kendin için en değerli kitabını verdikten beş gün sonra, kızgınlıkla hareket edip bir tanışma teklifini de kabul edip, çocuğun hiçbir suçu yokken tersleyip, arkadaşının sazlı sözlü doğumgüne gidip, orada tam eğlenmeye başlayacakken bir kayıp haberi alıp, aklına bir kez daha; hayatın çok kısa olduğu gelip, yine uzaklardakine hasret duyup, burnunun direğinin sızlamasıyla telefondan uzaklaşarak kendini korumanla buluverirsin. hayat işte aynen böyle bir tarajedi....son bir haftanı soluksuz bir cümlede bir çırpıda yazacak kadar kısa ya da bir duyguyuyu bir paragrafla anlatacak kadar güzel olabilir....hayat işte bu, ne olacağı belli değil... ama bu kadardır.. hayat kısadır yahu... kısa... hayat gerçekten çok kısa.... keşke bunu bir kayıp haberi almadan da idrak edip öyle yasasak ya...

 en sevdigim siirin adidir ‘kargo’ bu aksam okurken, neden siir seven sana kargo yapmiyorumki diye gecirdim icimden…evet evet gercek olsun bu, yarin ilk is seni kargolamak olsun en sevdigim siir kitabim:.: hem de siirin kiymetini bilen birine..☺️

selam uzaklardaki..

ben kısacık zamanda sana çok şey yüklediğimi farkettiğimi anladım. eskileri hatırlamak, seninle sohbet muhabbet etmek iyi gelmişti. uzun zaman sonra ilk kez böyle heyecanlanmıştım. ama ben sanırım yanlış bir enerji aldım. bugüne kadar da defalarca çiçekle birlikte gönderdiğin notu okuyunca, sana ulaşmak için zorladım kendimi. umarım her şey yolundadır, belki zamana ihtiyacın vardır.. neyse dediğim gibi ben hatıramdaki u.. dokundum ve onu çok özlediğimi farkettim. kendine çok iyi bak, az migrenli, bol sağlıklı ve hoşça kal. hayat kısa, ben unutuyorum sen unutma.. sevgimle.....

evet ilk kez birine wh da, blogumda olduğum gibi açılmıştım.. evet yeni yaşımla birlikte 2022 kararlarımdan biri de duygularımı daha açıkca dile getirmekti...ve bunu değerli bulduğum insanlarda uygulamaya başlayacaktım..

ilki benim için çok değerli olan çook eski ve benim icin her zaman hayatimin bir kosesinde  olan biri icindi….

 tüm çıplaklığımla duygularımı mesaj kutusuna yazıp göndermiştim.. evet aşırı hafiflemiştim hem mental olarak hem beden olarak...

sonu hüsrandı..

ve sonuçç, sonuç ne mi, koca bir HİÇÇÇÇÇÇ......

olsun belki şuanda çok değişti, yıllar onu çok değiştirdi.. hatıramdakine yazmıştım ben...

ben kendi hayallerimdekine yazmıştım...

hayalimde o; o kadar değerliki....

işte öyle bir şey..

bazıları hayatı doya doya yaşamaya

bazıları birilerinin kölesi olmaya

bazıları ana karakterlerin yanında yan oyuncu olmaya

bazıları onu bile olamayıp konuk oyuncu olmaya birilerinin hayatında

bazıları ise sadece çalışmaya

bazıları doğup,iş sahibi olup, evlenip çoluk çocuğa karışmaya, ve mutlak sonu beklemeye

bazıları sadece miadını doldurmaya

bazıları bazılarının hayatlarına destek olmaya

bazıları ise her duyguyu dipte yaşayarak bazılarının hislerine tercüman olmaya gelmiştir şu hayata..

Birhan Keskin gibi;

sana buraya bazı şeyler koyuyorum, yol boyunca aklında olsun. lazım olursa açar okursun, olmassa da olsun, bir zararı yok, burada dursun...

bir koca yılı daha geride bırakmaya çok az kalmıştı. 2021 de bir önceki yıllar gibi; iyisini kötüsünü, çirkinini güzelini, kahkahasını ağlamasını bir arada barındıran klasik bir yıldı derken, son dakika değişikliğiyle kendimi güncellediğim, kendi duygularımı açıkça dile vurduğum bir yıl oldu. 

meğer ne kadar güzel bir şeymiş duygularını gizlemeden saklamadan dile ya da parmaklara vurabilmek. bir anda bedenimle birlikte ruhumun 10 kg kadar hafiflediğini hissetmek ne müthiş bir hissiyatmış...

evettt yıllar oldu seninle parmaklarımın kavuşmaması..

covid miydi beni buraya getiren, ya da onun sağladığı boşluk muydu .. boşluk muydu beni buraya getiren ya da gerçek anlamdaki ilk sevgilinin terkedişinin acısımıydı beni buraya getiren.. ya da;müşterinin whatsspp durumundaki blog muydu tekrar sana kavuşmamı sağlayan ya da ben miydim sana kavuşmak içi bahane bekleyen...ne önemi varki gelmiştim bir kere. selam vermeden gitmek ayıp oourdu sanki...

evet kalem arkadaşım,

yıllar geçti, ben çok şey yaşadım, kayıplar verdim maddi manevi, çok acıydı birçoğu...

ama bununla birlikte büyüdüm de.. zaten hep olgun biriydim ama içimdeki çocuğa asla dokunmazdım.., o da baya bir büyümek zorunda kaldı, ergenliği sert bir geçişle atlayarak gençliğine adım attı..hatta gerçek anlamda ilk sevgiliği bile deneyimledi.. valla bak, doğru söylüyorum..hatta bak birşeyler bile paylaşasım geldi..

eyy sevgili, sen hiç bilmeyeceksin burayı, hiç okumayacaksın ama yine de yazmak istiyorum.. ha şunu da söyleyeyim, kendini fazla bir şey sanma, seni bu kadar yücelten benim sana yerli yersiz duygularımı atfetmelerimdir.. oh bunu da dediğime göre rahat rahat yazabilirim.

güzel bir duyguydu seninle güne günaydın diyerek başlayıp, iyi geceler diyerek bitirmek..seninle gülmek, gezmek, dolaşmak, yemek yemek, çocukça ağzındaki kirazın çöpünü en uzağa fırlatma yarışı yapmak...güzeldi seninle öpüşmek, öpüşmeyi öğrenmek...güzeldi be.. daha aklıma gelmeyen bir sürü şey...

ama aynı zamanda gerekli gereksiz tartışmak, küsmek, en ağırıda küfür duymak..kötüydü be, hatta çok çirkindi.. keşke her şey yaşanıp bir sona gelindiğinde insanlarda güzel bir elvadayla kalabilse, çizgisinden ödün vermese, ama zor olan bu olsa gerek..ben zoru yapıyorum sevgili  sevgilim,şuraya usulca sessiz bir  ''elveda'' bırakıyorum.

mutlu,umutlu ve covidsiz kalman dileğiyle,

sessizıslık